Loading...

Madama Lucrezia

Madama Lucrezia

So’ nata ar centro de Roma, tra palazzo Venezia e la basilica de San Marco ar Campidojo, o armeno me c’hanno portata quanno m’hanno dato er nome: “Lugrezzia”, come la padrona a cui m’hanno regalata e “Madama” perché chi m’ha donato veniva da le colonie de Pompei.

Arta sò arta, quasi 3 metri, bbona so’ bbona perché forse ero ‘na dea o ‘na sacerdotessa. La storia me ricorda sempre a lo stesso posto, ma io a ‘na certa me so’ stufata, i costi de l’affitti me sporpaveno, c’ho messo ‘na copia e me so’ trasferita ar mare. A Ostia, all’idroscalo,  du’ cammere e cucina e vedo pure ‘no spicchio de mare. Da là, me so’ ‘nnammorata de la statua de Nettuno che sgorga da ‘no scojo e ho deciso che nun me movo da qui. Lui è un gran fico, stà a aspettà che abbatteno er lungomuro e che je danno in concessione er chiosco su la spiaggia, è un romantico…

Ma pure si me trovo a ‘n’antra parte, nun ho perso la parlantina e nun smetto de risponne a le chiacchiere de l’artri. So’ l’unica femmina tra le statue, eppure so’ quella che parla de meno, ma quanno parlo…Roma trema. 

 

NOTA D’AUTORE: dettagli ulteriori e precisazioni storiche su https://it.wikipedia.org/wiki/Madama_Lucrezia